wtorek, 28 kwietnia 2015

Mamona



Mamona                                                                               Kiedy powoli nadchodzi zmierzch, wszyscy zaczynamy myśleć o tym, żeby wtulić się w nasze ciepłe łóżko, aby delikatna jedwabna woalka oddzieliła nas od realnego świata i przeniosła w piękny świat snu. Chcemy uciec do tajemniczej krainy wyobraźni i fantazji. Stwarzamy sobie swój własny wymyślony świat. Ja też zaraz tam się udam. Bardzo powoli i leniwie zdejmuje z mojego tapicerowanego łóżka popielatą narzutę, rozkładam prześcieradło i kładę miękką poduszkę, do której zaraz się przytulę, okrywam się puszystą kołdrą. Staram się wyciszyć i pomyśleć o czymś miłym i przyjemnym, żeby sen przyniósł mi miłe wspomnienia, zaczynam marzyć. Powoli udaję się w otchłań zapomnienia. Jestem biednym człowiekiem, utrzymuję się z niskiej renty, która ledwo pozwala łączyć koniec z końcem. Mieszkam sam i jest mi ciężko. Opłaty i utrzymanie domu powodują, że często zaczyna brakować pieniędzy, ale cóż takie jest życie, jak mawiają: „raz na wozie raz pod wozem”. Są jeszcze ludzie, którzy mają jeszcze trudniejsze warunki materialne, a ja jednak mam jakiś dochód. Czasami gram w gry liczbowe, łudzę się że los uśmiechnie się też do mnie, ale jeszcze nic nigdy nie wygrałem. Jest takie powiedzenie, że pieniądze szczęścia być może nie dają, lecz kufereczek stóweczek daj Boże. Jeśli chodzi o kwestie materialną i szczęście w pozyskiwaniu pieniędzy, to ja jestem pesymistą. Ktoś kiedyś powiedział, że pesymista to dawny optymista tylko dobrze poinformowany zgadzam się z tym stwierdzeniem całkowicie. Inni zaś mówią, że pieniądze szczęścia nie dają, ale za to bardzo ułatwiają życie. Kiedyś w świecie marzeń o fortunie wyobrażałem sobie atłasowe jedwabne i skórzane sakiewki pełne złotych monet. Było ich tak dużo że nie wiedziałem co z nimi robić. Byłem zagubiony w moim bogactwie i nie byłem szczęśliwy, więc część mojego majątku zacząłem rozdawać biednym. Poczułem się wtedy lepiej. Poczucie władzy, które dają pieniądze uciekło gdzieś daleko. Myślę, że powinno nam starczać na godne życie. Zawsze patrzmy w przyszłość z podniesionym czołem, aby pieniądze nie zniszczyły waszego człowieczeństwa. Powodzenia.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz